Sepetçilik :Sepet, sele ve hey olarak adlandırılan ağaç örme işleri hala yaygın olarak yapılmaktadır. Daha çok tarım ürünlerinin toplanması ve taşımasında kullanılan bu malzemeler, genellikle fındık ağacının genç dallarının uzunlamasına katlara ayrılması ile elde edilen 1 mm kalınlığındaki şeritlerden örülür.
Çömlekçilik:Yirminci yüzyılın ikinci yarısına kadar yörede çok sayıda çömlek atölyesi varken bunlardan sadece birkaç tanesi günümüze kadar gelebilmiştir. Halen faal olan bu birkaç atölyede su testileri, çiçek saksıları, güveç kapları ve süs eşyaları üretilmektedir.
Bakırcılık:Geçmişte, sahilde oturan nüfusun önemli bir bölümü balıkçılıkla uğraşırken, bu gün balıkçılıkla uğraşanların sayısı oldukça azalmıştır. Günümüzde balık avlamak için, kayıklar ve motorlu küçük tekneler kullanılmaktadır. Son yıllarda kurulan az sayıda tesiste alabalık üretimi de yapılmaktadır.
Oymacılık:Yörede taş işlemciliği ile uğraşan insan sayısı da iyice azalmıştır. Hala bu işi yapan insanlar ise köylerindeki küçük atölyelerinde sadece ekmek pişirme taşları imal etmektedirler. Ahşap işlemeciliği ise hala yaygın olmakla birlikte, üretimde kullanılan aletlerin niteliği teknolojik gelişmelere uygun olarak değişmiştir. Ahşap atölyelerinde genellikle mutfak araç-gereçleri ve dekoratif malzemeler üretilmektedir. Eski binalarda çok güzel örnekleri görülen bu işçilik ile taş ve ahşap süsleme sanatları da betonarme yapılaşma ile birlikte tarihe karışmıştır. |
